yol, gidilecek olan
hayati akisina birakayim dedim ama akmiyor be blogum. canim artik birsey yapmak istemiyor. bilgisayar da bile yapacak birsey yok. degisik birsey yapmak istedigimden kitap okuyayim diyorum. 2de bizim genclerle kebap yimeye gidicik, sabaha da oruc tutucuydum zaten sohurluk yapmis oluruz iste ohhh ne kadar da guzel, cok da guzel…
ipod bi kendine gelsin, guncel sarkilari yuklesin gendine, bende cikip kitap okuyayim gencler `yerin agam gidiyk` diyene kadar. bu arada tamamlamam gereken islere bir turlu yogunlasamiyorum. kafam cok bos, ben de bosluktayim. bu benim secimim, kimseye ama kimseye kizmiyorum. yalniz bildigim birsey var: alisacagim bu duruma. bu bos gecen zamanlari da degerlendirecek seyler bulacagim. facebook`u kapatmak buyuk bir adimdi. simdi saatlerce orda vakit harcamiyorum. ilerleyen gunlerde de internet-bilgisayar seysini de azalttigim zaman kisa vadeli saglam bir yol almis olacagim. yok yok yola cikmis olacagim. daha yol almaya ne yaptin…
bu yol zor, bu yol uzun, daha baslamadan bile cok ama cok yorucu. ancak artik bilinmeyen yok. onlarin bilmedikleri var ama benim yok. cevapsiz bir soruyla yola cikmak zor olacakti, belki de isimi az da olsa kolaylastiracak tek sey bu. hadi bana musade…
ha kapanis golu yapmadan gitmeyelim,
fotografin sahibi yuorme
fotograf ise burada
yunus az önce okuduğunuz "yol, gidilecek olan" başlıklı yazısını 26 Kas 2009 günü saat 1:08 sularında yazmış. gel zaman git zaman 163 kişi okumuş. günlük, hadi ordan başlık/ları altında görünen bu yazının içinden özenle seçilmiş kelime/ler ise; kapansi golu, kitap, müzik, yalniz, yalnizlik, yol...
yazıyı yollamak istediğin bir yer varsa yardımcı olalım hemen. facebook, twitter, friendfeed, google var... hangisine istersen sal gitsin :)
Arif
Kas 26th, 2009
Boyle kacmakla olmuyor facebook vs gibi seylerden.
40 milyon kez denenmistir.
Bence su bayram tatilinde kendine gel. Soyle bir silkelen; bak bakalim etrafta deger vermen gereken, elde tutulur neler var neler yok. Ona gore soyle bir adim at. Devami gelir zaten. :)
Ben bu kacislari gitmeden once cok yapardim, o ulkeye. Simdi yapmiyorum; cunku bir ise yaramiyor. Yariyordu belki de bilmiyorum; tek bildigim su anda kendimi daha derli toplu hale getirmeye basladigimdir. Insanlara cidden bana gosterdikleri deger kadar deger verip, keske demeyip, kendim icin ve ailem icin yasama bilinciyle hareket edince daha mutlu oluyor insan, daha rahat, daha ozgur oluyor. Kacmaya da gerek kalmiyor; giden icin yiginla goz yasi dokmeye de…
Bayramda lutfen ‘tatil’ yap.
Sevgiler! :)