artik kendinle gurur duyabilirsin
hayat her gun yeni seyler ogretiyor. hic tasvip etmedigim seyleri an geliyor ben yapiyor, kendime sasiriyorum. bunu gercekten yapmak isteyen ben miyim? ya da orada beni buna yapmaya zorlayan birileri mi var? insanlari artik taniyamaz hale gelmem pek bir siradanlasiti bende. insandir diyorum, o da insan elbette yapar! neden yapmasin ki???
karsimdaki insani digerlerinden ayiracak birsey ararken, kendimden geciveriyorum bazen. yok ama abicim, tum insanlik kolay olani secmis. tekduze olmak kabul edilebilir bir durum ancak bu oyle birsey ki, anlayis cercevemin cok ama cok disinda kaliyor, oyle ki ne oldugunu anlamiyorum. cercevesiz kaliyor bende… donup kendime baktigimda durum yine ayni gibi. bende mi boyle oldum? yok yok hayir bu olmamali!
soruyorum kendime simdi ne olacak, eee ne yapacagiz diye ama… bir anda ortalik sessizlesiyor! ben sessizlesiyorum, muzik sesi birden kesiliyor, sehir susuyor, evde gurultu kalmiyor… insan yarini ile ilgili bu kadar mi sorumsuz, habersiz olur? hayati tek seye indeksleme vakasi ile karsi karsiyayiz! ama, ama ben emindim! `bu oyle birsey ki herkesten, herseyden farkli. o beni birakmaz` kes su zirvalamayi! sen busun iste, dusuncelerin var yalnizca. sen bile yoksun! uygulamanin u’sundan bile soz edemiyoruz yapacak olan sen isen. yapacak diyoruz birde, sen nerdesin? uygulama nerde?
artik kendinle gurur duyabilirsin…
yunus az önce okuduğunuz "artik kendinle gurur duyabilirsin" başlıklı yazısını 30 Kas 2009 günü saat 17:38 sularında yazmış. gel zaman git zaman 253 kişi okumuş. geçmişe dair, günlük, hadi ordan, yorumsuz başlık/ları altında görünen bu yazının içinden özenle seçilmiş kelime/ler ise; gurur, hayat, insan, sessiz, uygulama, zirvalama...
yazıyı yollamak istediğin bir yer varsa yardımcı olalım hemen. facebook, twitter, friendfeed, google var... hangisine istersen sal gitsin :)