bugün sen bana gül hayat!

elveda…

bugune kadar -7 kasim 2009- ogrendigim seylerin, aslinda 5 para etmez oldugunun degerini anlamam 1 saatten kisa surdu. bundan once onumde bas bas bagiran seyi dikkate almamamin tek nedeni ise kuru, bos ses olduguna inanmamdi. ancak baktim ki hayat bile bana ayni cumleleri, bagira cagira soylemeye basladi; yolumuzu degistiriyoruz o zaman dedim.

bu benim kbrmbl domaini altinda ki son yazim. baska bir yerde neden olmasin? elbette olacaktir. ama burada ki isimiz su anda bitti gibi gorunuyor. simdiye kadar edindigimiz -yalan da olsa- deneyimleri ve hisleri paylasacak, elveda deyip cikip gidecegim.

insanlar ile ilgili ogrendigim birkac sey var, baslicalarina uzatmadan deginelim:

• insan elinde olmayani her zaman ister, ac gozludur!
• insan yetinmeyi bilmez, hep fazlasini, hep fazlasi, en fazlasi olsun der!
• insana cok fazla deger vermeye gelmez, ya yanlis anlasilirsin, ya da aldatilir!
• insan bencildir, kendinden baskasini dusunmez!
• insan kurnazdir, karsisindakinin her zaman bir acigini arar; buldugunda yapicaklarindan korkun!
• insan iyilik etmekte ister, ama amac nedir? insanlik mi? acima duygusu mu? kendini tatmin etmek istemesi mi? bunu yasayan bilir. amac hep farkli farklidir…
• insan guzel duygular besler, tek istedigi bir baska insanla beraber olmaktir. karsisindaki icin bu dusuk bir ihtimalse, digerinin hali esas o zaman acinasidir.
• insan bazen cekip gitmeyi bilmelidir, yaninda goturecegi tek sey kalemi ve defteri olmalidir! arkasina baktiginda nerden geldigini hatirlatacak tek sey vardir, yazdiklari…
• insan yalan soyler, bir diger insan da inanir. insan hem aldanir, hem aldatir. aldanmaya musait iseniz hayattan alacak daha cok dersiniz var demektir. aldatan olansaniz, sizin gibiler yuzunden nice insan hayatlari alt ust oldu. ama sizde insandiniz degil mi!
• insan sadece insan olmalidir. kendi gibi, neyse o! fazla ya da eksik olmamalidir.
• insan kucuk yastan baslayarak kendi kararlarini kendi vermelidir. ne anasi, ne babasi kimse ona karismamalidir. her kim karsisindaki onun hayatina mudahele etmek istiyorsa, yanlis yapiyordur. bir kalbin icinde ki dunyayi, kalbin icinde olan anlar. kalbinizi her onunuze gelene acmayin. dunyaniz kuculur, yasayacak yer bulamazsiniz!
• insan sevmeyi ve sevilmeyi hak eden en ustun varliktir. sevginizi hak etmeyen insanlara inat yeniden dogmalisiniz. kendinize vereceginiz sans sonsuz olmalidir. bir dusunun: bunlarin hepsi sizi hayata hazirlar. nerde nasil durmaniz gerektigini ogrenir, kime nasil davranilmasi gerektigini anlarsiniz. hayatta ki en buyuk tecrubeler insanlardan yasanarak alinir. okudugunuz kitaplar, dinlediginiz konferanslar size bunlari vermez. kimse icinizde nasilsiniz bilemez, insanlara bu sansi veriniz…
• insan bazen benim gibi bos konusur. diger insanlarin pekte umrunda degildir soylenenler/yazilanlar. ben hepinizden daha insan oldugumu, hepinize yasayarak gosterecegim. sizler insan oldugunuzdan habersiz, insan adini kirletedurun; elbet sizinde caninizi baska bir insan yakacaktir. her girdiginiz kapida, karsinizda ki her neyse mutlaka bir boslugunuzu fark edecektir. ancak siz onlara bu sansi vermiyorsaniz, kusura bakmayin insan olmanizin bir anlami yok! bence ne oldugunuzunda…
• insan bazi zamanlar duymak istedigini duyamayabilir. bir ses arar boyle durumlarda. `istedigimi soylemeyin, ama ne olur konusun!` diye bagirir ama, kendi sesini bile duyamaz. duymak istediklerinizi icinizde saklayin. insanlar bunun hos birsey olmadigini dusunurler. oyle olmadigini dusunenlerinde, verecegi teselliden hayir gelmez.
• insan bazi zamanlarda karamasar olur. tek derdi kafasinda ki o seydir, her neyse. insani karamsarliga surukleyen sey, yanlis zamanda attigi yanlis adimlardir. karamsarliktan kurtulmanin yolunu ise, bunun ustunden geldikten sonra bulacagim. ancak bildigim birsey varsa, tek birsey icin gemilerin yakilmayacagidir. karamsarligim hayattan yana olsada, her insan yeni bir hayat, her hayat yeni bir insan. hayatini insanlar uzerinde arayan ben, yeni bir hayat yolculuguna cikiyorum. ilk yolculuk kendi kalbime, bakalim benim dunyamda neler var…

asla yanlis yapmaktan, yanlis anlasilmaktan korkmayin. benim en buyuk sanssizligim, benim gibi olduguna inandiklarimi en bastan kaybetmemdi. bunlar ilk kayiplar olsa da, son olmayacaklar. herseye inat yolumuz degismiste olsa, yoldan cikmadan yola devam etmeliyiz. her insan kendine yakistirdigi neyse onu yapsin. ben bundan boyle boyleyim.

*buraya artik yazmama kararini kendim aldim. burda bir hikaye bitti. artik hikayeler yok, gercekler var. insanlarin aci gercekleri!

elveda…