bugün sen bana gül hayat!

bugün fark ettim ki: ben kendi hayatımın süpermeniyim! son günlerde can sıkıcı durumlar vardı nedensiz, bugün onların üzerinden geldim gibi diyebilirim. buna en büyük etken sanırım havanın cıvıl cıvıl, güneşin sıcacık olması. 2 saat kadar sonra gireceğim 7 saatlık yorucu ders bile umrumda değil. olumsuzluklara kapadım bugün kendimi! zaten yeterince sıkılıyorum kaç gündür, yeter be! salıvermiyorum bugün kendimi :) bekle lan calculus ben geliyorum:p

ders dedim de bugün ders çalışmadım en çok ona yanarım. defterimi evde unutmuşum ofiste boş boş oturdum. geçen hafta c++’dan ne yapmışız önce onlara bakayım, sonra kaçayım okula…

bu arada bugün fotoğraf neyim baktım, ikonları inceledim… pek birşey yapmadım evet ama bunların da etkisi var keyifli olmamda. “ne saçma!” diye düşünebilirsiniz. bazen ben bile düşünüyorum… sanırım benim yazılımımda bir arıza  var :D ortada birşey yokken canımı sıkıyorum, birçok insanın bakıp üfff dediği şeyleri çok beğeniyor onlardan birşeyler çıkartıyorum ve moralimi düzeltiyorum. her ne kadar size saçma gelsede, insanlarla ortak noktam da var elbet: müzik ruhuma etki edebiliyor mesela… genelinizin etkilendiği şeylerden bende etkileniyorum:) sonra film var, arkadaşlar arası muhabbet var, aile ilişkileri vaaaaar :p

yeter ben saçmalama moduma girdim gine. evet tamam olmuşuz. o halde gidelim artık :) hoşçakalııın…

sen her ne kadar uğraşırsan uğraş canın içerden bir yerden sıkıldımı engelliyemiyormuşsun ben bunu anladım bugün. yok çok denedim ama olmuyor. o kadar geçindim yok istersen olur, herşeyi yaparsın, kimse senden daha kıymetli değil gibilerden ama bu çok farklı birşey. ortada tek birşey yokken en ufak şeyleri bile büyütmek, hayatındaki tüm insanları hayatından çıkarma düşüncesi/isteği ve sadece yatıp uyumak…

ders çalışmam gerek ama canım onu bile istemiyor! normalde de pek istediği söylenemez evet ama ben çalışırdım… şimdi o da kalmadı. acilen toplarlanmam gerek diyeceğim ama sabahlar bile bana küsmüş durumda. sabah uyanır uyanmaz içime bir sıkıntı çöküyor, canım tek birşey istemiyor. ben sıkılmaya başladım evet evet… nedenini bilmiyorum ama yine huzursuzlanmaya başladm.

tüm gün ofiste oturdum. tek gerekli birşey yapmadım. gece yatmadan önce tema düzenleyeceğim demiştim ama onu bile istemedi canım. internet’ten de bir beklentim yok gibi. facebook, friendfeed, msn, pes… kitap okuyayım dedim uykum geldi 50 sayfa okudum yatmışım. şarkı dinliyorum o da olmuyor. bilmiyorum neden böyle olduk şimdi durup dururken ama ben yatmaya gidiyorum yeniden. yarın güzel geçsin!

merhaba,

bugün pazar olması dolayısıyla tüm gün evimdeydim. defterimi amcamın arabasında unuttuğumdan bilgisayardan çalışmak zorunda kaldım. calculus fena olmadı diyebilirim. en güzel tarafıda bir güven geldi :) fiziğe de az sonra bakacağım…

damla‘nın facebook profilinde gördüğüm bir şarkıyı bu gece paylaşmak istiyorum. zardanadam – kaçacağım… baya bi beğendim ne yalan söyleyim :) şu damla zevkli kız :p

bugün yazmadık bari bir şiir armağan edelim güne istedim. eskilerden bir şiir. ümit yaşar’ın o mükemmel şiiri: gerçekten sevmek. bana gelsin! :)

O durmadan kaçıyor;
Sen ardından gitmiyorsan;

O günün her saatinde saklanıyor,
Sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan;

O sana acıların en büyüğünü tattırıyor,
Sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan;

Boşuna aldatma kendini,
Onu sevmiyorsun demektir.

devam / continue…

evet evet son bir aydır haftasonunu özellikle bekliyorum bunu fark ettim bugün. okuldaki dersler öylesine yormaya başladı ki artık üniversiteli olduğumu harbiden hissetmeye başladım. tabi buna derslerin ağırlaşması, tüm derslere girmem ve derslerde eksiksiz not tutmamda eklenince yorulmamak elde değil! üniversiteli olmak zormuş be abi..

neyseki yarın cumartesi diyecektim ki bir de beden dersi çıktı başımıza. sabahın 10unda ne işimiz var üniversite de yahu. cumartesi gece 11 – 12 ye ayarlasınlar halı sahayı gidip yapalım beden eğitimimizi en canlısından de mi ama :) ikinci öğretim adamın gündüz gözüne okulda ne işi var? biz o kadar parayı sabahleyin erkenden okula koşmak için mi veriyoruz :p

haftasonuna sevindik diyoruz gene dersler  yine dersler yeniden dersler! tekrar etmem gereken o kadar çok konu var ki, deli oldum olacağım az kaldı. gördüğüm tüm dersler yeni şeyler ve tam odaklanamıyorum. derste anlıyorum ama bir sonraki derste hepsi havada… ders çalışmam gerek! ders çalışmalıyım!

hoşgeldin haftasonu(!) hıh!

evet evet bunun adı saçmalıktan başka birşey değil. 2 tane stajyer koymuşlar ve bizden istedikleri şey şu yönde;

derse girmeden önce 10 dakikalık bir quiz olacaksınız. ortalama 12-14 tane quiz yapıyor bu. ve sene sonu ortalamanızın %35′i bu quiz notlarınızın ortalaması olacak!

uzaktan bakınca aslında öğrenmeye teşvik gibi görünebilir ama değil!

verdikleri notlar açıklayıcı değil. üstüne ingilizce de olunca vallahi birşey anlaşılmıyor. bir kaç saat oturdum baktım belki anlarım diye ama yok be olmadı. konu o kadar zorda değil, sıvıların özkütlesi… ilk quiz zaten 20, ben ne yapacağım bilmiyorum :((

okula gideyimde biraz daha bakayım şu derslere olmazsa :( kaçtım ben…

merhabalar,

yaklaşık 1.5 senelik üniversite eğitim hayatım boyunca hiç bu kadar yorulmamıştım! gerçi ilk 1 sene hazırlıktık ve ders falan yoktu. derslere sadece devamsızlıktan girilir, derslere hiç çalışılmazdı.

1. sınıfa geçtikten sonra her ne kadar dersler ağırlaşmış olsa da daha önceden bildiğimiz konular olduğundan pek kasmazdı. güç bela alttan ders bırakmadan bitirdik ilk dönemi ancak 2. dönem çok ama çok zor geçecek. onca yıllık eğitim hayatım boyunca ben bu kadar yorulduğumu hatırlamam. o değil derslerin hepsine giriyor, dersleri takip ediyorum ama yok abi, 3 ana ders fizik, kimya ve matematikten ben n’apacağım hiç ama hiç bilmiyorum…

derlerdi hep üniversite zordur ama biz takmazdık. çalışan adam yapar derdik. hele birde gaziantep üniversitesin de mühendislik fakültesi öğrencisiysen sana o ingilizce mühendis diplomasını öyle kolay vermezler ben onu anladım. çalışan adam yapar orasına katılıyorum. çalışırım diyordum ama çalışmak harbiden zor yahu. bunlar bizim öğrendiğimiz şeylerden çok farklı dünya. öyle birşey ki 3 boyut düşünme yeteneğim olmasına rağmen almıyor kafam. derslere girdikçe de ulan ne çok eksiğim varmış diye çemkiriyorum kendime…

acilen şu son 3 haftada gördüklerimi bir toparlamam gerekiyor. millet harıl harıl çalışırken ben aylak aylak geziyorum. quiz’den 20 aldım bu arada. evet lab quizin den 20 almayı başarabilenlerden birisi benim! abi ben nerden bileyim o stajerlerin yazılı yapacaklarını. sözlü falan bekliyordum ters köşeye yatırdılar iyi miiii… yarın bir tane daha quiz var ve ona çalışacağım yarın. bugün çok yorulduğumdan bir an önce yatıp uyumak istiyorum…

siz siz olun üniversite eğitiminizi henüz almadıysanız mutlaka beğendiğiniz bir bölümü okuyun.  yaptığınız işe ilginiz alakanız olsun. saldım çayıra mevlam kayıra bitecek gibi değil okul, benden söylemesi…

selametle

bütün günüm yine birşey yapmadan bitmek üzere. sabahtan beri gerekli tek birşey yapmadım. birkaç kaynaktan premium wordpress temalarını buldum. (bkz:warez) nette baya warez varmışta bizim haberimiz yokmuş. ben tabi ki onları kullanmayacağım. ilerleyen zamanlarda gerek olursa o zaman belki kullanırız…

okul var birazdan okula gitmem gerek. akşam en erken 10.15′e kadar okuldayım offff. calculus, physic ve -and yazdım sildim hehe- bilgisayar dersi. offf uykumda gelmeye başladı hafiften ama…

aha da ben çıkıyorum. görüşmek üzere…

ogün şanlısoy – hadi beni güldür biraz
http://fizy.com/s/103u6p
fizy.com videomusic

merhabalar,

bugün az biraz dersin başına oturabildiğimden dolayı baya mutluyum. fizikten birşey anlamadım ama hiçte önemli değil. yavaş yavaş çalışırsam ilk vizelere kadar çoook rahatlıkla yaparım. kimya ise iyiydi ;)

şimdi ufuk paşayla dışarıya çıkacağım. canımda sıkkındı biraz kafa dağıtmış oluruz. şuracıktaki konuda dediğim “arada çık arkadaşlarınla birşey yap” ı uyguluyoruz bugün. şarkıda öylesine esti, size gelsin.

yazacağım gece ;)

büyüdüm ve artık değiştirmem gerekenler var. bayadır bunlar için yoğun bir çaba içerisindedim ki bugün yazayım birşeyler dedim. uzun yıllar sonra tam da tadında gelen mutluluğun hakkını doyasıya verme ve hissetme çabasındayım. yoluma çıkacak herşeyi yıkıp devirecek güçte olduğumu hissediyorum. zorlanacağım… zor olacak biliyorum ama olması gerekeni yapacağım. hem sonunda mutlu da olacağım, kendimi de iyi hissedeceğim. biliyorum…

mutsuzdum önceleri. çok ufak şeyleri gözümde büyütür ve önüne asla geçemezdim. geçemeyeceğimi sanardım… kendime verdiğim bu acının yanında elimi attığım her dalı kuruturdum. verimsizdim! iki elim başımın arasında sessiz ve can sıkıcı müzikler arasında kaybolup giderdim. çok acı! insanın acıyı kabullenmesi kendine yapabileceği en büyük kötülük. yaşadım, daha doğrusu kendime yaşattım biliyorum! arkama dönüp baktığımda kötü geçen tek bir anımın bile bunlara değmediğini görüyorum içimde küçük bir sızıyla…

devam / continue…