//////////close-edit

merhaba,

22 aldığım kimya2 vizesinden sonra böyle bir anket yapma gereği duydum. katılımlarınızı bekliyorum :)

iki vize bir final sistemi var gaziantep üniversitesinde. benim kimyadan ilk vizem “22″, sınıfın ortalaması 40 gibi. ortalama için iki vizenin %30′u, finalin ise %40′ı baz alınıyor. yani kurtarma şansım var ama 70in altına düşmemem gerekiyor gibi. çünkü ortalaman 50nin altında kalırsa direk kalıyorsun!

şimdi ki anketimin sorusu geliyor. lütfen beni nasıl tanıdıysanız öyle cevap verin! hırslandırmak için kalabileceğimi söyleyebilirsiniz, ama geçersem size güzel sürprizlerim olabilir sizi eğlendirecek :p

Note: There is a poll embedded within this post, please visit the site to participate in this post's poll.

ben uzun zamandır, hatta hatta ben ömrüm boyunca böyle bir sınav notu almadım. aslında 22 oldum olsa sevdiğim güzel bir rakamdır. sevdiceğimin doğum günüdür, galatasaray’lı ümit davalanın forma numarasıdır… gelin görün ki 100 üzerinden yapılan bir sınavdan bu notu olunca insanın içine öyle bir oturuyor, öyle bir koyuyor ki sormayın ama sormayın gitsin!

ben bu kadar kötü beklemiyordum. yani 40 gibi gelir diyordum ama, 22 görünce şok oldum. yaklaşık 50 kişilik sınıfta sondan 4. olmuşum. yani bu işte bir terslik var. her soru 4 puan ve 25 soru var. 4 yanlış bir puan götürüyor… 2 ya da 3 tane boşum vardı. toplamda emin olduğum 8 tane kadar soru vardı. onlar doğru çıksa 32 yapar, 15 tane yanlış olsa bile 4 puan çıkar ve 28 alırım! ama yok abi demek ki ben 8 tane bile doğru yapamamışım! tüüüü yazıklar olsun bana! bundan sonraki sınavlardan 70′in altına düşen top olsun, erkek olmasın, nonoş olsun… aklınıza ne geliyorsa ondan olsun! :D

ben ilk sınavlar iyi olsun diye çabalıyorum, bi bakmışım ki gene aynı; hatta daha kötü :/

sistemi oturtmalı ve daha yüksek notlar almalıyım. bu gidişin sonu hiiiiç iyi değil. bu nottan sonra bu dersten harf basacak, yaz okuluna kalsaydım ödeyeceğim 400 lira parayı da bir güzel harcıyacağım! bu da bu günün sözü, geleceğin teminatı olsun! ben gittim aha da…

çooook uzun zaman olmadı belki ama,  ben özledim yazmayı. yazmayı bıraktığımdan beri nette tek adam akıllı birşey yapmadım. arada photoshop ile çizdik birşeyler, arada friendfeed zımbırtısına takıldım, haa facebook’u açtım ama sarmadı be blogcuk :) özledim seni özledim! bu arada baştan söyleyim güzel şeyler yazmak için geldim. hayatın taktığı çelmeler canıma yetti nan! bende tutcam bi tarafından bundan sonra hayatın… ne olursa olsun!

çok fazla şey yazmayacağım şimdi. ilk dönem bitti okulda. en son utanç tablom diye bir konumda notlarımdan bahsetmiştim. evet geçtim… geçtim derken mükemmel değil, çoook çok iyi de değil ama geçtik işte. en azınadn F yok yahu :) calculus kötü geldi! yahu ben bu kadar kötü beklemiyordum kiiii :( son sınavım çok iyiydi, en azından B li birşey gelir diyorduk ki adam DC vermiş! olacak iş değil… kimya da son sınavda düştü yahu :(

neyseee… 2. dönem 2.3′e çekiyoruz ortalamayı artık yapacak birşey kalmadı. ders manyağı olmayacak olsam da 2. dönem çalışacağıma dair söz verdim. olacak! olmalı! bu defa yapmalıyım… bildiğim birşey var ama, moralimi yüksek tutabilir, takılmazsam saçma salak yerlerde, eminim 2.6 üzerinde bitiririm 2. dönemi ve 2.3 olurum.

hadi bana gaz ver blogum. kendi kendine yorum yap, pohpohla nan beni! :)

bu arada fotoğraf içimden geldi. smile diye arattım flickr’cımda bunu beğendim paylaştım sizlerle. fotoğrafın sahibi bu abimiz olup, ticari bir amaç için kullanmamakta olduğumu belirtmek isterim. yanlış anlaşılma olmasın :)

`bir kisi, bir blogu neden takip eder?`

bu soruyu kendime sordugumda benim cevaplarim soyle:

yazdigi yazilarda kendimi buluyorumdur
bana birseyler kattigina inaniyorumdur
arastirmam gereken bir konuyu isliyordur
tanidiktir, abi bi baksana demistir

velhasil her kesimden insanlar, birbirlerinin yazilarina soyle bir bakarlar. derler ki, `haaa bak su su blogun yazdiklari baya saglam, sanki beni anlatiyor vs.` ondan sonrada duzenli olarak takibe alinir.

simdi kendime sordugum baska bir soruda ise: `hocam benim blogu neden takip eden yok?` cevabimi zor degil gibi sanki;

insanlari buraya cekecek yazilar yazmiyorum
surekli dusuncelerimi yaziyorum -genelde karamsar geliyor-
cok nadir bir sekilde tecrubelerimi somut bir sekilde paylasiyorum
genelde sacmaliyorum
…

cok uzatilir ya neyse. asil soylemek istedigim sudur: ben blogumda insanlari buraya cekecek birsey yazmiyorum. zaten benim en bastan beri insanlari buraya cekmek gibi bir amacim yoktu. yalnizca kendim icin yapiyordum. ancak son bir kac gundur insanlar dusuncelerime karsilik versinler, birseyler soylesinler istiyorum sanirim. ve aldigim son karara gore arada photoshop ile ilgili bir kac birsey paylasacagim. profesyonel anlamda zaten bilgim yok. ancak hemen her kesimden insanin bilmesi gerekenleri paylasacagim. umarim lafta kalmaz… beni bekleyin anacim :)

sonunun ne olacağını hep beraber ilerleyen günlerde hep beraber göreceğiz. artık sadece yazıyoruz, konuşmuyoruz! konumuz ne olursa olsun sadece yazacağız. keşke bir makinamız olsa da kafamızdakilerinin hepsini bir bir kelimelere dökebilsek. nerde? var mı öyle bir alet?…             

1. sınıf olmak çok zor. çalışmayana zor. hele de 1 sene hazırlık adı altında tüm sene ingilizce eğitim verdiğini sanan bir kurumda öğrenim gördüyseniz. oysa onlarda biliyor, hepimiz bildiklerimizi unutuyoruz. ingilizce öğrettiklerini sanıyorlar ama bilmiyorlarlar ki biz hiç derslerimize çalışmıyoruz! hiç umrumuzda bile değil onların ingilizcesi… sınıfı nasıl geçiyoruz? finale kadar ortalamanın az altındayız, finale 2 hafta kalada oturup çalışıyoruz. adı çalışıyoruz yine, çalışıyoruz dediysek günde 10 saat ders çalışma gelmesin aklınıza! neden mi çalışıyoruz? e o kadar harç parası veriyoruz, onu bırak bunun anaya haber anlatması var, babaya haber anlatması var; hadi onlara anlattık diyelim, geri kalan kuru kalabalığın eee efendim niye böyle oldu yahu? hani mühendiz olucuydu sizin oğluuuuz! ilk sınıftan mı yaz okuluna kalmış! yok kele! senin oğlan hani eyiydi haci hanım…

:) birşeyler yapmaya çalışıyorsak sırf ailmize laf gelmesin, onların bunları duyup canı sıkılmasın diye. ne kadar hayırlı bir evladım be. sene sonunda görürüm ben seni; sırala bakalım buraya boş cümlelerini…

bir sonraki derssiz günde buluşmak üzere…

dipnot: yazdığım yazımı hedeflediklerim kategorisi altında yayınlamam ayrı bir konu. ilerde buna üzüleceğim, ne acı…

kendimi nasil anlatirim hic bilmiyorum. ama 2 gunden beri oylesine degisik bir duygu var ki icimde, bu ilk defa basima geliyor. hic boyle hissetmemistim dogrusu. guzel bir his bu, guzel.

2 gunden beri belkide yapmadigimdandir, ugrasmadigimdandir. gecen 2 haftadir arada sirada ugrasiyordum, bakiniyordum arada sirada, bizzat yerinde ziyaret ediyor; guzelce calisiyordum. ama 2 gundur yeterli buldugumdan olsa gerek, ya da hep ayni seyler oldugundan ustunde durmadim. hatta hic mi hic bakmadim! ilk defa oluyor…

ama yarin aksamdan itibaren degistiriyoruz kendimizi. cunku yeni bir donem, yeni bir baslangic 2 haftalik. o yuzden bu onumuzdeki iki haftanin en rahat gecesi, yazmadan olmaz dedim…

evet acikliyorum. 2 gundur ders calismiyorum! hic hemde :) yarin da ilk vizem var: calculus! bakalim ne olacak? olacak olan olur… yarin biraz tekrar ve sonra 2 haftalik sIkI donem, hadi hayirlisi… bol sanslar bana :)

son gunlerde pek bir bos geciyor gunlerim. ilk haftalarda dersimi calisirdim uslu uslu ancak bu hafta hic calismadim desem yeridir. oysa hedeflerimizin icerisinde bu yoktu. bastan saglam bir sekilde calismaya basliyacak, not ortalamamizi iyi tutacaktik. halen gec degil! evet burda henuz pisman olacak bir sey yok! bos gecirilmis 2 hafta telafi edilemez degil. tek yapmam gereken kendimi biraz toplayim derslere verebilmek…

ofise geliyor ve pek birsey yapmiyorum. universitenin karsisinda bill-board kiraliyoruz 2 haftaligina. oraya guzel mi guzel bir afis hazirladik, onunla ugrastim 2- 3 gun, sonracigima yeni bir site aciyoruz GENC ADAM WAT YAPAR slogoniyla! oraya sadece wordpress kurdum daha. ptesine kadar mutlaka icerik girmem gerekiyor…

bir de oyun sardiki sormayin. tetris gibi, lego gibi birsey. acip acip onu oynuyorum! ama oyun guzel ne yalan soyleyim :D gittikce zorlasiyor ve daha da uzuyor. tam benim tarzim :p

neyse efenim, zaten blogu da aksatiyoruz ne zamandir, bi ugrayip durum raporu vereyim dedim. bana musade… en kisa zamanda toparlanmam ve derslerimi tekrar etmem gerekiyor. beni durtecek birsey ariyorum… umarim bu durtu ilk sinavdan sonra gelmez…

2 yildan beri google adsense reklamlarini kullaniyordum ve sonunda 100$ olmus iyi mi :) bunun heyecani baya bir farkli. taaa en basta neler dusunmustum, su kadar kazanacagim diye ama 2 sene sonraymis 100$ i gormek :D neyse buna da sukur ne diyelim…

en kisa zamanda -bugun- banka bilgilerimi verip islemlerimi yapacagim. hadi bakalim insallah aliriz da belimiz dogrulur biraz :D ne kadar dogrulacaksa…

gorusmek uzere…

bu arada yogunum son gunlerde yazamiyorum. yazasimda gelmiyor. work and travel‘di, okuldu derken pek zaman kalmadi…