sınavlarım olmadığı zamanlarda mutlaka 1 blog yazısı yazacağım. konusunun ne olduğu önemli değil. şimdi fark ettimde yazmayınca yaşadıklarımdan çok anlamsız, boşa yaşanmış gibi geliyor. neden? yazmadıkça unutuluyor, az hatırlanıyor ya da hiç hatırlanmıyor.

ilk iki vizemizi olduk bu hafta. sanırım en zoru bu ikisiydi. o yüzden pazartesi günkü sınavı sorun etmedim henüz. yarından itibaren çalışabilirim kanımca. ders çalışmayı sanırım öğrendim. yani en azından dersin başına oturabiliyorum. düzenli tekrarlar ve istek olunca kaçarı yok anlıyorsun. bu defada sınavlardan beklentin artıyor. yıllar sonra bu güzel duyguyu tattığım için mutluyum ne yalan söyleyim :) bundan sonraki sınavlara iyice çalışmalı. boşlamamalı.

dünden beri feci grip olmuşum. bir yandan burnumu çekiyorum, bir yandan gözlerimden yaşlar geliyor. dün yaklaşık 12 saat uyuduğum için bu gece saat 1.05′i rahatlıkla görebildim. uykum hala çok yok ama aldığım ilaç beni benden etti. zor duruyorum ayakta. şu son yazıyıda yazıp çıkacağım. bana dua edinde iyleşeyim bir an önce ne bu böyle canım :(

kullanıcı sözleşmeme birşeyler ekleyeceğim ama ne? du bi düşüneyim.

meselaa…yunus bundan sonra hayatını kendi başına buyruk yaşayacak. insanların hayatlarına daha az müdahelede bulunacak. aslında bu yaptığı kötü değil ama yanlış anlaşılabilitesi yüksek olduğundan sonuçları kendisini rahatsız ediyordu. böyle olması her zaman daha iyi mantıklı düşününcede.  o yüzden bana fikrimi sormadığınız taktirde yapıcı eleştiride bulunmamı beklemeyin. artık kötü bir arkadaşım kendimce.