dün gece gelemedim. pardon geldimde yazı yazamadım çünkü hiiç halim yoktu. akşamüstü dersten sonra elektrik-elektronik öğrencisi ufuk, fizik mühendisliği öğrencisi beyaz ve ben çıktık önce bir güzel kavurma yedik. beyaz aç değildi ama ben ve ufuk bir güzel yedik stadın orada köşkte. karnımızı doyurduktan sonra sıra içmeye geldi… kaç zamandır beyaz şu makineni alda bir kaç aylık avatarlarımız çıksın deyip deyip duruyordu :D en son tütün hanında yine bi çekim yapmıştık, onları kullandım artık yenileri lazım diyordu :) ufuk garibim zaten yes man modunda, alkolüde duydu “napıyoruz napıyoruz??” diye geldi :)

çok detaya girmeden anlatacak olursak uzun zamandır merak ettiğim edebiyatçılar lokaline sonunda gittim. ama hiiiç beklediğim gibi değildi. bundan sonra gideceğimide pek sanmıyorum açıkcası. muhabbet güzeldi, hatta pek bi güzeldi. gençlerin lise maceralarını dinledim -daha çok kavga üzerine-, tanımadığım onlarca kızlar hakkında ufacıktan fikir sahibi oldum falan. bu merkez anadolu lisesine neden MAL dediklerini şimdi daha iyi anlıyorum :D arkadaşlar merkez anadolu lisesi mezunuda :) yanlış anlaşılmasın bizim elemanlarda sorun yok. sadece lise ortamları hakkında biraz daha geniş bir bakış açısı edindikten sonra bende onayladım. MAL damgasını bende koydum vesselam :D

oradan kalktık ve lamia verita’ya gittik. 1 kişi dışında kimsecikler yoktu miskilim mekanda. evet orayı pek bi beğendim. rock müzik varmış ondan olabilir mi? olabilir :) onun dışında mekanda pek bi şirindi. ben disko falan bekliyordum ama değilmiş fotoğraftada görüldüğü üzere. bundan sonra dışarıda içmeye gidersem heralde burayı tercih ederim. aklınızda bulunsun yani :p elinde gitar olan eleman bizim masada patlayan flaşları görünce “hayırdır gençler keyifler yerinde mi? istek şarkı var mı?” falan deyince kadınım şarkısını çal be haci abi dedim :D ilk başta sezen aksu’dan hadi beni yine yeniden sev şarkısını söyledi ve onu videoya aldık. o bittikten sonra kadınım şarkısı geldi. atasına rahmet, kurtlarımızı döktük yau. lan oynamadık, şarkıya eşlik ettik! :)

verita’dan çıktıktan sonra aşağıdaki mekanın o güzelimsi ışıklarını görüp hemen oraya vardık. o kafayla çektiğim fotoğrafların çoğu bulanık çıkmış çıkmasınada, bina ve ışıklandırması hakikaten süperdi. ayık kafa ve tripod ile beraber başka bir gece oraya gitmeli ve adam akıllı fotoğraf çekmeli. ziraaaa mekan harikulade!

ve son olarakta beyaz’ın dilinden düşmeyen aşıklar depesi‘ne çıktık. tam olarak bu noktada değinmem gereken bir kısım var o da: tepe değil depe. bende anlamıyorum neden bu kadar ısrarcı bu konuda ama üstüne basa basa defalarca söyledi. ibrahimlinin sonunda kalan bu depeye çıkıp soğuğu yedikten sonra bişiciğimiz kalmadı. iki fincan şekersiz türk kahvesi içmiş kadar olduk :D manzaraya gelecek olursak pek şık. tripod olmadığından adam akıllı fotoğraf yok maalesef :( yakın zamanda beyaz seni bizim memlekete götüreyim dedi, bide orada fotoğraf çekmeye çalışalım bakalım neler çıkacak…

**yazıya başlarken, sizin için bir şarkı seçtim. dinlemek ister misiniz?
Ezginin Günlüğü – İstanbul

yinede ben üsttekiler bir yana, bugün neler yaptım kabaca bir anlatayım :p asıl amacım fotoğrafları paylaşmak ama kuru kuru onları buraya koymakta olmazdı değil mi? :)

efendim dün dediğim üzere bugün dışarıya çıktık sevgili sefer-i ile. tütün hanına gittik önce bir güzel nargilemizi içtik. nane-limon nargilemiz bize en az iki buçuk saat tık demeden dayandı. tabi rahat rahat içtik. arada fotoğraf çek, muhabbet et derken o da dinlendi kendince. sizlere bugünden kalma bir kaç kare. hem yazı yazma sözümü tutmuş olayım, hemde bugün çektiğimiz fotoğrafları paylaşmış olayım :)

daha bir dünya fotoğraf var. tütün hanından sonra tuttuk kaleye doğru yol aldık ve rastgele girdiğimiz bir sokak harikaydı. çok aydınlık olduğundan ben adam akıllı bişey çekemedim. belki ileride bir şeyler yapabiliriz bunun için :)  duman fotoğraflarını ve beni sefer-i (çağatay) çekti. duman efektini veren ben oluyorum bu arada :D onunda ellerine sağlık tekrar :) bence gayet hoş olmuşlar. arkadaş bu arada kendi fotoğraflarını beğenmiyor, birisi lütfen iyi olduğunu; en azından benim iyi çektiğimi söylesin :D

birde benim nargile içtiğim bir video var, onuda sonra paylaşalım artık iyice zıvanadan çıkmaya başladım ben. tamam tamam gittim. sağlıcakla… :)

dünkü yazımda da yazdığım üzere biraz rahatsızdım. bugün daha iyiyim. sizler sayesinde :) :p hemen üstünüze alınmayın be, sizle ne alakası var! ilaç aldım onun sayesinde :p

neyse… nasılsınız görüşmeyeli? neler yapıyorsunuz anlatın bi dinleyim sizi. hep ben konuşuyorum :) siz başlayana kadar ben anlatayım bi kaç bişey madem. efendim yarın pazar ve fotoğraf çekme planlarımız var sefer-i ile. bataryam bitsin diye az önce aldım makineyi elime başladım vizöründen masamın sağına soluna bakmaya.

tabiii önce bi ayarlama neyim yapmak gerekiyordu. elimde bolca şekerleme vardı. koydum annecimin saklama kaplarından birine. ardından benim otantikde bi ışığım var teeee lise zamanından kalma, onunlada odamı aydınlattım. geçenlerde söylemiştim ya, yeni aldığım 50mm f/1.8 lensim ile devam ediyorum günlerime. çektiğim bir kaç fotoğraftan sonra anladım ki diyafram’ı 1.8′e kadar çekince netleme sorunları yaşıyorsun. yani eyvallah keskin oluyor fotoğraflar ama manuel kullaniyorken netleme o kadar zor oluyor ki anlatamam. o yüzden otomatik kullanmayı denedim sonrakilerde. içlerinden bir kaç tanesi;

bilmek isteyen olmaz ama ben yinede söyleyim, fotoğraflarımı sonradan adobe lightroom ile düzenliyorum. renk, kontrast, tonlar falan olsun elden geçiyor yani. çok başarılı bir program. özellikle renk ayarlarını photoshop ile yapanlara söylüyorum: kesinlikle photoshop’u bu işlem için kullanmayın. fotoğrafların içine ediyor tabiri caizse. lightroom ondan 1000 kat daha iyidir. abartmıyorum.

gelelim hareketli fotoğraflara, yani videoya. ne zamandır düşünüyordum ama bir türlü elime almadım makineyi bu iş için :) gerçi geçenlerde bizim ufaklık istiklal marşı’nı söylerken aldım kayıda ama onu paylaşmıyım şimdi. onun yerine az önce çalışma masamı çektim onu paylaşayım sizinle. doğrusunu söylemek gerekirse slr bir makineden bu kadar iyi video kalitesi beklemiyordum. kaliteden kastım videoyu görünce sizi yanıltmasın. konusuz bir video ile karşılaştıktan sonra bu mu lan kalite diye gelmeyin yanıma :D çekim kalitesinden bahsediyorum. ve lensin bunda etkisi çok büyük. 1.8 forever! arkadan gelen seslere pek aldırmayın, arada ufaklığın sesi geliyor ama düzeltmeye zamanım olmadı ne yazık ki…

canon 500d body,
canon 50mm f/1.8 II lens,
arkada çalan müzik: Glen Hansard and Marketa Irglova – Alone Apart

ayni kokten geldigimiz dogrudur
bir o kadar yakin oldugumuzda
ben sana mecburmusum gibi surekli yanibasinda
sen sanki beni sevmeye calisir gibi…

gozlerimin ucu degmeye calisiyor seninkilere
paralel bakiyoruz yasama, kesismiyor bakislarimiz
onceleri ayni seyleri dusundugumuzu sanirdim ya
megerse sebebi bundanmis…

nereden bilebilirdim ki,
ayni tarafa bakan iki insanin
ayni yerde asla bulusamayacagini!

A SHORT LOVE STORY IN STOP MOTION
by Carlos Lascano

…

Bir adam anlatıyor ve bir avukat dinliyor:

Karımı 1998′in sonbaharında kaybettim. Yedi senelik evliliğimizin iki
senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.
Karım, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler,
“Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri” derdi… Öldüğünde, yedi tane fotoğrafımız vardı.
97′nin bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi
ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim. Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi
tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece “Biliyorum” dedi.

İzmir’e kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim. Fotoğraflarımıza bakıyordum yine…
Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim.
A.R.K.A.S.I.N. Gerisi için yılları yetmemişti. Ama sanırım “Arkasına bak”
yazmaya niyetlenmişti. Hemen çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu.
Sonra birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyormusunuz, herbirinin
arkasından bir mektup çıktı! Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler
yazmıştı.1997′deki fotoğrafımızın içinden çıkan zarf ise simsiyahtı.

Ve içinden şu sözler çıktı: “14 Mart1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi
baktı. Söylemene gerek yok, biliyorum…” 2002′deyiz. Onu kaybedeli 4,
aldatalı 5 yıl oluyor. İçim acıyor şimdi. Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor…
Sadece paylaşmak istedim,

Seni seviyorum diyenin sevgisinden şüphe et. Çünkü;

Aşk sessiz, sevgi dilsizdir…

Gerçektende hissediliyor, yanında yakınında olmasa bile… Kilometrelerce uzağında olsa bile, sevmesini bildikten sonra varlığıda yokluğuda hissedilebiliyor…

old love isimli fotoğraf için kaynak
source of the photonames old love
yazı facebook’dan alınmıştır. kaynak

not: karakterin altıda var ama en güzel bu fotoğraf oldu. altını boşverin :)

calculus dersinde boş durmadım bunu çizdim. yavaştan öğreniyorum gibi.

ben yattım iyi geceler…

altta küçük imajlar bulunmaktadır.
sayfaya giderek detaylı bir şekilde inceleyebilirsiniz çalışmaları :)

Illustrations, scott-c (sayfaya git)
http://www.flickr.com/photos/scott-c/sets/72157607125419461/

Paintings, scott-c (sayfaya git)
http://www.flickr.com/photos/scott-c/collections/72157623454714490/

Illustration, anianiani (sayfaya git)
http://www.flickr.com/photos/anianiani/sets/72157605025816253/