bugün sen bana gül hayat!

geçtiğimiz yaz Amerikadaydım. ordaki Türk arkadaşlar ile beraber bir pazartesi günü Annapolis‘e gittik. Annapolis ismini şehirde bulunan ABD Deniz Kuvvetleri Akademisi Hava Harp Okulundan almış. şehir küçük mü küçük, turistik ve bir o kadar da şirin. eski evler var, denizi var, az biraz lüks yatlar falan. elimdeki o şehire ait olan fotoğrafları biraz düzenledim şimdi paylaşıyorum. özellikle ordaki evler benim çok hoşuma gitti. amerikan filmlerinde olduğu gibi panjurları renkli, dar sokaklar, etraf ağaçlık, balkonları hemen caddenin yanında :) abuuu özledim :(

fotoğraflarımızın küçük hali burada,

sayfanın devamında büyük boyuttaki fotoğraflar var :)

devam / continue…

nerden çıktı bu şarkıda takıldı ağzıma bilmiyorum ki… ezel izliyorkene ramiz dayıcımızın dillendirdiği bu şarkı şimdilerde pek bir popüler sanırım. sözlerinden pek birşey anladığımı söyleyemesemde, vallahi güzel gidiyor :)

o değil ben bu şarkılara takılmaya devam edersem yakında meyhane ortamına da düşerim, rakımı da içerim :) tam meyhane işi olmuş amanın! neysem bu şarkıyı bende paylaşayım gözümün önünde dursun istedim. sizde aşağıdaki iconcuğa tıklayın dinleyin dinlemek niyetindeyseniz.

Bir ihtimâl daha var o da ölmek mi dersin?

Bir ihtimâl daha var o da ölmek mi dersin?
Söyle canım ne dersin?
Vuslatın başka âlem sen bir ömre bedelsin
Sükût etme nazlı yâr beni mecnun edersin
Vuslatın başka âlem sen bir ömre bedelsin

Makam: Nihâvend
Usûl : Düyek
Beste: Osman Nihat Akın
Güfte: Osman Nihat Akın

dinleyiniz;

merhaba,

uzunca zamandan beridir yazmıyordum. “yeni yazı ekle” sayfasına çoğu defa tıkladım ama içini dolduracak birşey bulamadığımdan geri sessizce kapadım. şimdi yazıyorum, evet ben gönüllü oluyoruuuum! :)

Gaziantep Üniversitesi Gıda Mühendisliği 1. sınıf öğrencisi olan ben, 2. dönemden itibaren zorunlu bir ders alıyorum. dersimin adı ise: Toplumsal Duyarlılık Projesi. bu projeyi yaklaşık 2-3 ay gibi bir süre devam ettireceğim. tabii yalnızca bu işin zorunlu dersi verme kısmı. eğer devam etmek istersen sonu yok gönüllüğün. yıllarını vermiş insanlar varmış…

devam / continue…

her yerde bugünün muhabbeti dönüyor şöyle bir bakındımda. facebook, twitter, ff, msn messenger, arkadaş çevrem… dedim gençlere: noluyor böyle yahu? %90′ının sevgilisi yok ona yanıyor, olanlarda ses seda yok  ya da ben göremiyorum :) herkes birbirinin sevgililer gününü kutluyor sanki arkadaşlık günü, dostluk günü gibi. baya bir sevgi mesajı, maili aldım bugün. ancak hepsi erkek :) bu işte bir gariplik yok muu?

araştırdım 14 şubat nerden çıkmış, ne zamandan beri var, neden kutluyoruz? diyerekten.

devam / continue…

2010 yılında Photoshop 20. yılını kutlamaya hazırlanırken gelin hep birlikte Photoshop’ta ortak bir tasarım projesi başlatalım. Boş bir sayfayla tasarıma başlayalım. Herkes yeni bir layer ekleyerek tasarımı geliştirsin. Ne dersiniz?

diyerek başlatmış bu psd20 projesini Barış Özcan. bizde çorbada tuzumuz olsun diyerekten yapmıştık birşeyler. bu proje çok güzel düşünülmüş ve halen devam ediyor. her kesimden insanın katılıp, kendince birşeyler yapabileceği bu projede sizde olmak istiyorsanız buyrun buradan devam edin :)

benim yaptığım 18. layer idi: Barış Özcan’a tekrar teşekkürler :)

kaynak: flickr.com/photos/semiyotik/4291431086/sizes/o/

Birçok kişinin sevgisi girdi kalbime. Ama seninki başkaydı, bambaşka…. Daha saf, daha masumdu her şeyden önce. Ne sevgilide vardı böylesi, ne dostta, ne kardeşte, ne arkadaşta. Hep şanslı saydım kendimi sana sahip olduğum için. Her an’ımızı paylaştık gözyaşımızı da kahkahalarımızı da, hayal kırıklıklarımızı da… Hepsi aslında içinde sen olduğun için güzeldi. İçinde bulunduğun her şey gibi, her duygumuz gibi…. Benimle hep gurur duydun, seninle hep gurur duydum.! En büyük dua’m ilk nefesimi nasıl yanında aldıysam, son nefesimi de senin yanında vermek. Seni en temiz duygularımla seviyorum anne!

yazan: naz

fotoğraf için kaynak

kendisine çok teşekkür ediyoruz bu güzel yazısı için. sonu çook güzel olmuş :)

gösteriş meraklısı olmayan gençlerin hemen hepsinde vardır bu vosvos sevdası. en azından benim tanıdığım -özellikle kız- bir çok üniversite gençliği var. hatta üniversitede bir tane arkadaşta da var tatlı bir vosvos :)

arabalardan pek anlamam ancak bu vosvos çok farklı. bir aralar hastalık olmuştu bende, her gün vosvos görüyordum mutlaka. ofisin orada da var turuncu bir tane. herşeyden vazgeçip alayım şunu diyorum! ancak babam yedek parçasını sorun ederek bana gerekli yardımda bulunmuyor. öğrenci adamda nerden bulsun en az 4 bin lirayı? :(( neysem… bir kaç güzel fotoğraf buldum bu tatlı şeylerle ilgili. bunlardan çok güzel hobi olur :) artık benimde var, valkswagen vosvos hobisi…

Volkswagen Beetle
frenghi, flickr

Aveva una Volkswagen Gialla decappottabile.
robberta, flickr

devam / continue…

böyle bir sanat var mı yok mu? adı ne vs. bilmiyorum ama çok başarılı bir çalışma olmuş.

#

evet başlıktaki eylimi bugün pek bir güzel gerçekleştirdim. saat 1.30 gibi uyuduktan sonra 6′ya doğru uyandım ve arkadaşı otogardan almaya gittim. en son bayram namazında bu kadar erken kalkmıştım! onda da 7 gibi uyanıyorduk zaten. bugün uzun ve yorucu olacaktı zaten, üstüne de böyle erken uyanınca bilmiyorum nasıl geçecek…

devam / continue…

merhaba,

geçen hafta arkadaşlarımla evde yaptığım portakallı nargilenin anlatamını kendi çektiğim fotoğraflarla yapacağım. portakal yerine elma da denemiştim daha önce, onda da mantık aynıdır. tütün seçiminide yine size bırakıyorum. ben portakal içerisine muz koydum :) daha önce portakal içerisine elma ve nane koymuştum ki nane olmadığından koyamadım. nane’yi bütün yaptıklarınızda tavsiye ederim, daha rahat çekilmesini sağlıyor nargilenin. duyurulur.

nargilemiz için gerekli olan malzemeler;

devam / continue…