son cirpinis ya da son karamsarlik?

07 Kas 2009'da mabeL tarafından yazılmıştır.

etrafinda olup bitenleri elbette kendince yorumlayacak, kendi dogrularina gore bir kaniya varacaksin. kendi basina gelenlerde boyle degil mi? oldugundan farkli bir sekilde neden, ne icin, kimin icin dusunesin ki? hadi anladin diyelim, e yaptiklarin anladiginin isiginda gelismedikten sonra, icraatin anlayisina gore olmadiktan sonra ne anladik biz bu isten?

yok yok olmuyor, ben beceremiyorum. her defasinda yeni bastan basliyoruz ama, geldigimiz nokta hep ayni oluyor. sorunun asil kaynagina inmek bu saatten sonra faydasiz. ben boyleyim ve degisemiyorum, sen o sekildesin ve aynisin. ve biz bir degiliz. kendimizi kandiriyoruz… tum ugraslar sureyi az da olsa uzatmaktan baska bir ise yaramiyor. her ne kadar sevgi olsada, adini ask koysakta bunlar tek basina yetmiyor…

tum karamsar yazilarimin hepsi gece oluyor. mutluluklarim en fazla uc gun suruyor, 3. gunun gecesinde durup dusunmeye basliyorum. yersiz seylere takiliyor, kendimi uzuyorum. bir sonraki gelecek 3 gunu bekliyoruz yeniden, her gecen gun birbirinden bos ve acimasiz. sonra o gun geliyor, mazimizi hepten unutuyoruz. peki ya o 3 gun hic gelmezse? e tabi diger bir ihtimal de var; 3 gun gider 3 hafta/ 3 ay olursa? ama yok ben su anda karamsarim, yazimda bu sekilde olmali! ikinci ihtimali siliyoruz! sildik…

o degil bende artik vurdumduymaz oldum. sanki son cirpinislar gibi bunlar. hersey daha kotuye gidiyor, ama ben kendimi belli basli birkac sey ile oyaliyorum. ya da gercekten bugun canimi acitasim var, igneleri bir kenara birakip, derimi yuzmeye calisiyorum! o kadar kotu degil aslinda…